พื้นที่ว่าง

posted on 25 Sep 2006 09:41 by kimja in shortstory

พื้นที่ว่าง

ที่ว่างหมายเลข 1: เวลา 10.00 น.

เบื้องหน้าของนายชมชื่น รื่นรมย์ขณะนี้เป็นพื้นที่ว่างกว้างใหญ่ไกลสุดลูกหูลูกตา ทุ่งหญ้าอากาศโปร่งโล่งสบายขนาด 10 ไร่ในยามเช้าที่เงียบสงบ ไม่มีใครอื่นได้ชื่นชมนอกจากนายชมชื่น รื่นรมย์เพียงคนเดียว

นายชมชื่น รื่นรมย์สูดลมหายใจเอาอากาศบริสุทธิ์จากต้นหญ้าในเวลากลางวันเข้าเต็มปอดทั้งสองข้าง พลางเดินชมความว่างเปล่าของสถานที่ให้ชื่นบานสราญใจ

นานเหลือเกินที่ไม่ได้พบเจอสถานที่แบบนี้-นายชมชื่น รื่นรมย์คิด

นายชมชื่น รื่นรมย์เป็นศิลปินจากเมืองกรุง เกิดบนเมืองกรุง และอาศัยในเมืองกรุง เมืองสวรรค์แห่งการเผาผลาญชีวิต

เมืองกรุงมีตึกสูงใหญ่ รถไฟฟ้า ห้างสรรพสินค้า อาหารอร่อย ซอยร้อยร้าน บ้านหลายหลัง ถนนหลายสาย ป้ายรถเมล์ อนุสาวรีย์ และคนมากมาย

แต่เมืองกรุงไม่มีพื้นที่ว่างอย่างทุ่งหญ้าตรงเบื้องหน้านายชมชื่น รื่นรมย์ขณะนี้

เมืองกรุงไม่มีทุ่งหญ้า เมืองกรุงมีแค่ทุ่งหญ้าสาธารณะ

คำว่า สาธารณะ ในความหมายตามพจนานุกรมฉบับราชบัณฑิตยสถานหมายถึง ทั่วไป, เกี่ยวกับประชาชน

แต่ในความหมายที่คนทั่วไปเข้าใจ หมายถึง ไม่ใช่ของส่วนตัว ใครก็สามารถเข้าไปใช้ได้

ทุกๆ วันจะมีคนเด็ก คนแก่ คนหนุ่ม คนสาว หมาเด็ก หมาแก่ หมาหนุ่ม หมาสาว แมวเด็ก แมวแก่ แมวหนุ่ม แมวสาว นกเด็ก นกแก่ นกหนุ่ม นกสาว แมลงปอเด็ก แมลงปอแก่ แมลงปอหนุ่ม แมลงปอสาว และอีกมากมายเข้าไปใช้ทุ่งหญ้าสาธารณะ

ดังนั้นทุ่งหญ้าสาธารณะจึงไม่ใช่พื้นที่ว่างทุ่งหญ้าสาธารณะเป็นเพียงพื้นที่ว่างปลอมๆไว้หลอกเด็กช่างฝันเท่านั้น

สองสามวันที่ผ่านมา จู่ๆ นายชมชื่น รื่นรมย์เกิดหมดไฟไร้อารมณ์ศิลปินเสียดื้อๆ วาดรูปไม่ได้ ขายงานไม่ออก สีไม่กระฉอกลงบนผืนผ้าใบ เนื่องจากเบื่อความแออัดยัดเยียดมากเกินไปในเมืองกรุง นายชมชื่น รื่นรมย์ต้องการพื้นที่ว่างสำหรับสร้างแรงบันดาลใจให้ลุกไหม้โชติช่วงสว่างจ้าเหมือนใช้ถ่านอัลคาไลน์ดูราเซลอีกครั้งตามสมการทางศิลปศาสตร์ดังนี้

จิตวิญญาณของนายชมชื่น รื่นรมย์+ที่ว่าง = ถ่านอัลคาไลน์ดูราเซล

แต่สมการของนายชมชื่น รื่นรมย์เมื่อสองสามวันที่ผ่านมาเป็นดังนี้

จิตวิญญาณของนายชมชื่น รื่นรมย์+ความแออัด = ถ่านไฟฉายตราแมวลอดห่วง

ดังนั้นนายชมชื่น รื่นรมย์จึงต้องการที่ว่างโดยด่วนเพื่อเติมเชื้อไฟไม่ให้ความเป็นศิลปินในตัวมอดดับไปแต่นายชมชื่น รื่นรมย์ไม่รู้ว่าจะหาซื้อพื้นที่ว่างได้จากที่ไหน เพราะนายชมชื่น รื่นรมย์เป็นเพียงศิลปินไส้แห้งแรงน้อยนิดใช้ชีวิตไปวันๆ

พื้นที่ว่างเพียงหนึ่งเดียวที่นายชมชื่น รื่นรมย์เป็นเจ้าของ คือ กระเพาะอาหารของนายชมชื่น รื่นรมย์เอง

บางเวลานายชมชื่น รื่นรมย์ปรารถนาจะหันไปพึ่งใบบุญพ่อแม่เหมือนบรรดาลูกเศรษฐีมีเงินเหลือใช้ในวงการ แต่ดันลืมไปว่าพ่อและแม่ของตัวเองก็เป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง ไม่ใช่เทวดามหาเศรษฐีที่ไหน บางเวลานายชมชื่น รื่นรมย์เปลี่ยนใจคิดหันไปพึ่งพระ พระท่านก็ว่า อย่ามาพึ่งกู อตฺตา หิ อตฺตโน นาโถ-ตนพึงเป็นที่พึ่งแห่งตน นั่นแหล่ะดี

เมื่อทั้งพ่อแม่และพระไม่สามารถพึ่งได้ นายชมชื่น รื่นรมย์จึงได้แต่จำใจเชื่อฟังพระ เก็บกระเป๋าออกเดินทางไปหาพื้นที่ว่างด้วยตัวเอง

หลังจากผ่านการเดินทางรอนแรมมายาวนานแสนนาน บัดนี้นายชมชื่น รื่นรมย์พบพื้นที่ว่างอย่างที่ตัวเองใฝ่ฝันแล้ว

แต่นายชมชื่น รื่นรมย์ขอนั่งพักให้สบายใจสักครู่หนึ่ง ขณะกำลังจะย้อนนึกถึงการผจญภัยตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา

ที่ว่างหมายเลข 2: เวลา 00.02 น.

พื้นที่ว่างแห่งแรกที่นายชมชื่น รื่นรมย์พบอยู่ใกล้ตัวแค่ 3 วาเศษๆ แต่นายชมชื่น รื่นรมย์เพิ่งรู้สึกตัวเมื่ออุจจาระก้อนแรกร่วงหล่นลงสู่โถชักโครกสีขาวตามแรงโน้มถ่วงของโลกด้วยความเร่ง 9.81 เมตร/วินาที2

พื้นที่ว่างแห่งแรกที่นายชมชื่น รื่นรมย์พบ คือ ห้องน้ำ

ห้องน้ำเป็นจุดกำเนิดแรงบันดาลใจให้นายชมชื่น รื่นรมย์มาแล้วนับครั้งไม่ถ้วน แต่นายชมชื่น รื่นรมย์ไม่เคยสังเกตเห็น งานหลายชิ้นของนายชมชื่น รื่นรมย์เกิดขึ้นในที่ว่างแห่งนี้ ถ้านายชมชื่น รื่นรมย์ไม่ใช่พวกหน้าด้านหน้าทนจนเกินเยียวยาเหมือนนักการเมืองประเทศไทย(ไม่รักไทย) ก็น่าจะออกมาเปิดปากยอมรับต่อหน้าประชาชนว่า เขาหยิบเอาช่วงเวลาถ่ายอุจจาระมาสร้างแรงบันดาลใจให้ได้ผลงานสุดแสนโดดเด่นอยู่บ่อยครั้ง

ยามถ่ายอุจจาระมักเป็นช่วงเวลาที่ใครหลายคนผ่อนคลายที่สุด สำหรับนายชมชื่น รื่นรมย์ก็เป็นเช่นเดียวกัน มักปล่อยวางความตึงเครียดมากมายในร่างกายออกไปพร้อมกับก้อนอุจจาระหลากสี(ขึ้นอยู่กับอาหารที่กิน) ยิ่งในช่วงเช้าอากาศกำลังดีหลังจากที่ชาวบ้านคนอื่นๆ ตื่นนอนมาออกกำลังกายเพื่อให้ร่างกายแข็งขันขยันยิ่ง นายชมชื่น รื่นรมย์จะค่อยๆ ขยับกายลุกจากเตียงเดินทำหน้าตามึนเมาคลุกเคล้าความงัวเงียเข้าห้องน้ำเพื่อสร้างแรงบันดาลใจให้โลกตะลึง

นายชมชื่น รื่นรมย์เพิ่งค้นพบว่าห้องน้ำภายในที่พักของตัวเองกว้างขวางผิดปกติ ชีวิตชายโสดโดดเดี่ยวอาบน้ำคนเดียวยังไม่เคยมีใครอาบเป็นเพื่อนของนายชมชื่น รื่นรมย์กับห้องน้ำขนาด 3X5 เมตร เป็นขนาดที่กว้างใหญ่เกินไป

เมื่อมีขนาดใหญ่เกินไปจึงกลายเป็นที่ว่าง

เมื่อเป็นที่ว่างก็สามารถสร้างพลังศิลปินให้นายชมชื่น รื่นรมย์

นั่นเป็นสิ่งที่ห้องน้ำสามารถทำได้ในยามที่ชีวิตศิลปินสดใสจิตใจรื่นเริง แต่วินาทีนี้นายชมชื่น รื่นรมย์ห่อเหี่ยวเกินกว่าจะเยียวยาด้วยพื้นที่ว่างกว้างเพียงไม่กี่เมตร

พื้นที่ว่างในห้องน้ำยามนี้สามารถทำได้แค่ช่วยให้นายชมชื่น รื่นรมย์ยังคงรื่นรมย์กับการถ่ายอุจจาระต่อไป

ที่ว่างหมายเลข 3: เวลา 00.19 น.

สถานที่ว่างถัดมาที่นายชมชื่น รื่นรมย์พบมีขนาดเล็กที่สุดเท่าที่เขาเคยพบเจอ เพราะที่ว่างแห่งนี้มีขนาดประมาณ 13 เซนติเมตรเท่านั้น

ที่ว่างกว้างเพียง 13 เซนติเมตรย่อมไม่พอสำหรับให้นายชมชื่น รื่นรมย์ใช้เติมน้ำมันให้ชีวิต

ที่ว่างกว้างเพียง 13 เซนติเมตรยังไม่พอสำหรับให้นายชมชื่น รื่นรมย์ใช้เติมน้ำมันให้รถยนต์

ที่ว่างแห่งนี้ คือ กระเป๋าสตางค์ของนายชมชื่น รื่นรมย์เอง

ที่ว่างแห่งนี้มิเพียงไม่สามารถทำให้นายชมชื่น รื่นรมย์เกิดแรงบันดาลใจ ซ้ำยังพาลทำให้แรงบันดาลใจของนาย